Yitip giden çocukluk

Biraz geç oldu ama ancak toparlayabildim kendimi. 1 hafta içinde 3 ayrı çocuk cinayeti haberi beni derinden sarstı doğrusu. An itibariyle bir televizyon kanalından staj yapıyor olmam, olayın ayrıntılarını daha çabuk öğrenmeme neden olunca tabiri caizse iyice kayış koptu bende.

Kayseri’deki çocukların masum şeker isteği, ardından öldürülüşü… Her şey bir yana, katilin bunu anlatırken gösterdiği soğukkanlılık… Düşünebiliyor musunuz? Bu adam evliymiş, karısı böyle bir eğilimi olduğunu fark edememiş. Adamın Facebook sayfası inceleniyor ve çoğunun çocuk olduğu görülüyor. Bu sapkınlık nasıl fark edilemiyor? Çünkü insanımız bakarken görmez olmuş, sorgulamaz olmuş, merak etmez olmuş. İnsanları olduğu gibi kabullenmenin de sınırları var.

Sonra bir çocuk…

Sultanbeyli’de…

Hiperaktif diye…

Bir başka çocuk…

Sivas’ta, intikam duyguları uğruna…

Nasıl bu noktalara geldik? Nasıl bu kadar acımasız olduk bilmiyorum. Geleceğimizi kendi ellerimizle nasıl böyle karartabiliyoruz, anlamıyorum. Lütfen çevrenize dikkat edin, sapkın davranışları olan insanlar görürseniz, polise bildirin. Belki bir ya da birkaç canı kurtarabilirsiniz.

Bir Cevap Yazın