Dut Ağacı Boyunca Dut Yemedim Doyunca…

Hala tadı damağımdadır; babaannemin köyünde binbir neşe ile toplayıp da afiyetle yediğimiz dutlar..Üç beş arkadaş toplanıp büyük bir sevinçle soluğu dut ağacının yanında alır,aramızdan ağaca en iyi tırmananı seçer, onlar ağacın dalını silkelerken bizde aşağıda geniş bir çarşaf açıp patır patır dökülen dutları toplar afiyetle yerdik .. karnımız şişene kadar.


 
Kimi siyah kimi beyazdır dutların.Beyaz dut ipekböceğinin temel besinidir ve ipekçiliğin anayurdu olan Çin’de büyük çapta yetiştirilmektedir.Meyveleri taze olarak yenirse de,çok da dayanıklı olmadığı için yurdumuzda daha çok kurutularak pekmez ya da pestil yapılarak değerlendirilir.Dayanıklı odunu da tarım ve müzik aletleri yapımında kullanılır.Güzel bir içecek olan kara dut şurubu bebeklerde ki pamukçuk hastalığında ve ağız yaralarını iyileştirmede kullanılır.

Ayrıca arkadaşlarımızda suskun olduğumuz bir zamanlarda “Dut yemiş bülbül gibisin bugün” diyerek takılırlar ve bu güzel meyveyi atasözlerimizde de kullanmış oluruz.Ve tıpkı ezginin günlüğünün şu şarkıda söylediği gibi “Dut ağacı boyunca dut yemedim doyunca..” diyerek dut yemeye doymayalım şifa bulalım,afiyetler olsun efendim.

Bir Cevap Yazın