Category Archives: Perde Önü

Gözlerin Rüşvetti Bedenime?

Ne demek şimdi bu? Yakın bir zamanda bir arkadaşım, sevgilisinin kendisine attığı bu mesajı gösterince kendimi çok tutmama rağmen gülmekten kurtulamadım. Beş dakikalık bir zaman dilimi içerisinde cümleyi öğelerine ayırıp tahlil etmemden sonra kahkahama devam ettim. Ben mi çok ruhsuzum ama benle beraber birçok kişi de ruhsuz yoksa 2011’in yarılandığı bu dönemlerde artık dünyayı, hayatı birkaç sözcüğün değiştirmediğine inanma vaktimiz gelmedi mi?

Puronun Ölümü

Bir sene oldu, pipoya merak saldım. Ayrı bir macera, dokunulacak bir sürü farklı pipo, dudaklara değecek ebonitler, akrilikler… Tabi tadılacak bir sürü yeni tütün. Yalnız, puronun ölümü benim pipoya başlamamla ilgili sanıyorsanız; değil.

Bunu her çömez puro aşığı gibi insanlara anlatmaya çalıştım: “Puro çok kişisel bir olaydır. Bakın büyükler de neler neler demiş. Hayır efendim, ciğere çekilmez. Senin o arkadaşın çekiyor diye çekilmez. ‘Cohiba’, dünyanın en iyi purosu değil. Hayır, purolar o kadar pahalı değiller. Efendim, sahte o puro! Çünkü bundan, çünkü şundan…” Hatta Kadıköy’de bir pipo satıcısında sahte Cohiba Siglo IV görmem ile birlikte orada yarım saate yakın otantik Cohiba, sahte Cohiba ayrımlarını anlattığım ve haklı çıktığım bile oldu. Neyse ki devamında bir saate yakın hoşsohbet ettik. Ben onların pipo hakkında söylediklerini hiç sıkılmadan dinledim, onlar da beni öyle dinlemişlerdi zaten.

Havana Savunması

Puro içiyorum. Puroyu seviyorum. Evet, “Küba” içiyorum. Küba’yı içiyorum. Çok az paraya çalışan ama zaten o kâğıt ve nikel parçalarına ihtiyaç duymayan, fabrikada klasik eserleri dinleyerek puro saran insanların elinden içiyorum hem de. Puronun baldırda sarıldığı yalandır. Yalnızca resim tablolarında gerçektir. Kimilerine göre çok erotik gelse de beni iğrendirir zaten terli baldırda sarılan puroları düşünmek. Öte yandan tırnakları tütünden sararmış kadınların ya da bıyıklı adamların elinde sarılır aslında purolar. Hiç iğrenmem ben. Özgürlük kokar o eller.

Kiraz Aromalı Festival

Serkan Abi bana kalbinde açtığı yerden sonra şimdi de sitesinde yer açtı. Eski yazdıklarımı ve yeni yazacaklarımı dileyenler buradan okuyabilecekler. Kimse okumazsa da ben “Oh be, yazılarım bir yerde duruyor bari…” deyip Pollyanna ile dağa çıkacağım. Kara mizah kokulu eski bir denememle başlayalım: