Sanırım büyüyoruz.. Dünya büyüyor.. Dünyanın kirliliği, çalışmakta olduğumuz işlerimizin yoğunluğu, kazanmak zorunda olduğumuz paranın pisliği tüm insan ilişkilerimizin içine ediyor. Ben, Sekoyu tanığım günü bayram ilan ettim gözümde, bu denli büyük bir kalbi olduğunu ancak O’nu gördüğümde anladım ve bir daha vazgeçemedim.
Seko’m senin için ne hissettiğimi 3. kişilerden ziyade bir tek sen biliyorsun. Bugün de, yarın da, hayat kısa da olsa ömrüm boyunca bileceksin. Buna şüphem yok.
Bu büyük kalbin yarattığı forum çoıumuzun kurulduıu ilk günden bu yana vaktini, emeğini, duygusunu, bazen sinirini, tartışmasını, aşkını, entrikasını herşeyi içinde barındırdı. Burası bence bir okul.
Seko’m bunca dış dünya sorununun kalbimizi kararttığı bu düzende bu sıcak kaçış noktamızı asla bizden alma.. Birbirimize söyleyemediğimiz zor cümleleri “o bunu okuyor” adı altında yazdığımız, dertlenip beleş “meyhane” de içtiğimiz, altalta üstüste birbirimizi sıfatlandırdığımız forumun en bilmemnesi olduğumuz, asla ağa, paşa, duayen olamayacağımızı bile bile birbirimize yıldızlar verdiğimiz bu evin ışıığını hiç söndürme.
Sen farkında olmadan bize çok şey kattın, forumun da öyle. Seni seviyorum, senden vazgeçmicem, forumunu da seviyorum, ondan da vazgeçmicem, tıpkı diğerleri gibi..
şimdi yenilenen yüzüyle, aramıza yeni katılanlarla yepyeni refresh bir Sekoloji var ve ben biliyorum ki ruhumuzun derinliklerinde yeniden birşeyler kıpırdanmakta.. Baharla beraber atıyoruz içimizdeki tüm kötü duyguları, tüm negatifliği, yeniden başlıyoruz, arınmış bir şekilde. Kimse kimseyi üzmesin, kimse kimseyi kırmasın, kızsın, bağrıışın çağrışın ama çekip gitmesin. Ünlü bir duayen abimizin dediği gibi “Dostluklar? taşa, kırgınlıkları kuma yazalım..”
Tekrar hoşgeldiniz..



